Brief van Thây van 7 oktober 2009 aan Bat Nha kinderen

In het openingsvers dat we reciteren voor we de
Diamant Sutra lezen, staat de term 'diamanten lichaam'' als volgt beschreven:
Hoe kunnen we geboorte en dood overstijgen
En het onverwoestbare diamanten lichaam verwerven?
Hoe kunnen we oefenen
Zodat het alle illusies wegvaagt?
We vragen de Boeddha om, uit compassie
voor ons allen, de schatkamer te openen.
Aan ons allemaal, alstublieft  geef ons uw schitterende onderricht!
 
Bat Nha is een legende geworden, een diamanten lichaam. Niemand kan het meer vernietigen. Bat Nha is een geurende lotus die gebloeid is uit de modder van onwetendheid, angst, benauwdheid, corruptie en machtsmisbruik. Bat Nha heeft geschiedenis gemaakt. En jullie hebben het geluk dat je de kans hebt gehad om je steentje bij te dragen aan het verschijnen van de Bat Nha lotus. Bat Nha is onderdeel geworden van het culturele erfgoed van ons geboorteland. Mijn Bat Nha kinderen nemen nu niet alleen toevlucht in de Phuoc Hue Tempel, maar jullie zijn ook aanwezig op vele plaatsen, in binnen- en buitenland. Waar jullie ook zijn, je hebt de Bat Nha lotus in je hart. Het  is de aspiratie om te beoefenen en anderen te helpen. Het is de Beginnersgeest. Het is de Geest van Liefde. Het is de energiebron die ervoor zorgt dat we nog steeds zijn die we zijn, die ons helpt om niet corrupt te worden of ons te laten
uitkopen of ons over te geven. Thay is heel gelukkig, omdat Thay deze brief aan jullie toevertrouwt. Onder het pseudoniem Nguyen Lang', heeft Thay geschreven aan de president van het land en aan de intellectuelen in Vietnam en in het buitenland, om hen te vragen tussenbeide te komen en bekendheid te geven aan de situatie in Bat Nha. En deze brief schrijft Thay aan jullie. In de eerste plaats wil Thay jullie laten weten dat de Phuoc Hue Tempel, waar een aantal van jullie verblijft, ook de plaats is waar Thay vele jaren heeft gewoond in de vijftiger jaren. Indertijd was Thay nog heel jong en de Phuoc Hue Temple was nog heel eenvoudig, nog niet zo ontwikkeld als nu. Achter de tempel was een theetuin met wel 1000 bomen. Thay had een kleine hut met rieten dak in de theetuin. Thay woonde daar alleen. In de hut stonden alleen een bed en een tafel. De eerwaarde Thai Thuan kan je waarschijnlijk laten zien waar de hut
stond. Op een avond droomde Thay van zijn moeder; ze zag er niet anders uit dan vroeger, met haar lange, glanzende zwarte haar. Terwijl Thay met veel vreugde met zijn moeder aan het praten was, werd hij plotseling wakker. En Thay herinnerde zich, dat zijn moeder vele jaren geleden was overleden. Thay stond op en deed de deur open om naar buiten te lopen. Er was geen toilet in de hut, want het dorp Cong Hinh (zo heet het dorp waarin Phuoc Hue tempel ligt) lag in de heuvels, omgeven door theebomen, dus je kon gewoon tussen de bomen urineren. Zodra Thay de hut uitstapte, was Thay in contact met het heldere maanlicht dat de hele theeheuvel omhulde. Het was de afnemende maan, zo helder, mooi en teder. De aarde en hemel waren kalm. En Thay had het gevoel dat hij omhelsd werd door de armen van zijn moeder. De moederliefde was teder als het late maanlicht. Plotseling kreeg Thay het inzicht dat zijn moeder nooit was gestorven en dat zijn moeder er altijd voor hem was en dat haar ware natuur geen geboorte en geen dood was.  Alle verdriet en het vurige verlangen dat Thay had gevoeld nadat hij zijn moeder had verloren, verdwenen meteen en Thay glimlachte in het late maanlicht. Thay herinnert zich, dat hij dit verhaal al eens ergens heeft vastgelegd, misschien in het boek 'De geur van Palmbladeren'.
Thay weet dat de theeheuvel niet meer bestaat. De hut met rieten dak is er ook niet meer. Maar als je de kans hebt om loopmeditatie te doen rond de Phuoc Hue Tempel op een avond dat de maan schijnt, stel je dan die prachtige avond voor en, als je naar de maan kijkt , dan zul je Thay en Thays moeder zien  glimlachen. Tijdens de teaching tour 2009 in de Verenigde Staten, is er een wonder gebeurd,
en dat was de retraite in Estes Park in Colorado. Tijdens deze retraite waren er 980 gasten die van veel verschillende staten kwamen.
De retraite duurde van 21 tot 26 augustus 2009. Van deze gasten had ongeveer 50 % Thay nog nooit ontmoet, nog nooit naar Thays onderricht geluisterd of deelgenomen aan een retraite met Thay. Ze kenden Thay alleen via zijn boeken die in de Verenigde Staten gepubliceerd zijn. Ze kwamen naar de retraite met de intentie om direct naar Thay's onderricht en leiding te luisteren. Velen moesten
een paar uur vliegen om in Denver te komen. Ze moesten de bus nemen om de berg op te komen om de retraite te bezoeken. De YMCA ( jeugdherberg van internationale christelijke organisatie waarin allerlei soorten jeugdkampen worden aangeboden) is in Estes Park en heeft de capaciteit om onderdak, eten en sanitaire voorzieningen te verschaffen aan meer dan 1000 mensen. Het is
1000 meter boven de zeespiegel gelegen. Dus het is er heel koud. De bergen zijn majestueus en prachtig. Elke twee jaar komt Thay hier om een retraite te leiden en elke retraite zit vol mensen. Maar deze keer kon Thay door zijn ziekte de retraite niet bezoeken en leiden. De
dokters in het Algemene ziekenhuis van Massachusetts (MGH), adviseerden, nadat ze de diagnose hadden gesteld, dat Thay zou stoppen met het leiden van de retraite in Stonehill College in Massachusetts en dat Thay ook de retraite bij het YMCA zou afgelasten om zijn longinfectie te behandelen. De dokters zeiden dat Thay tenminste 14 dagen in het ziekenhuis zou moeten blijven voor behandeling. Dokter Sicilian – bekend om zijn specialisatie in longinfecties veroorzaakt door pseudomonas aeruginosa, en verantwoordelijk voor de speciale behandelingsafdeling op de twaalfde verdieping van het ziekenhuis- adviseerde Thay om zich die avond onmiddellijk te laten opnemen, zodat de behandeling zou kunnen beginnen. Maar Thay besloot om terug te gaan naar Stonehill om die retraite af te sluiten, voordat Thay terug zou gaan om zich te laten opnemen. Het thema van de retraite in Stonehill was Wees Vrede, Wees Vreugde, Wees Hoop. De retraite was begonnen op 11 augustus 2009. En op 13 augustus 2009 om ongeveer 5 uur, had Thay tijd om voor controle te gaan. Een paar weken daarvoor waren de symptomen van chronische longinfectie ernstig geworden. En soms zag Thay helder vers of oud donker bloed in zijn speeksel. Na 5 uur van wachten en onderzoeken, adviseerden alle dokters Thay om onmiddellijk, zonder
vertraging met de behandeling te beginnen. Thay kwam om 12 uur 's nachts terug in het college en de volgende morgen deed Thay zitmeditatie met de sangha, gaf Dharma onderricht en ging verder met loopmeditatie alsof er niets aan de hand was. Niemand wist dat Thay ziek was. Iedereen zei dat het Dharma onderricht op de laatste drie dagen van de retraite krachtig was. Thay Phap De zei tegen Thay 'U was lumineus tijdens dit Dharma onderricht'. Alleen jullie oudere broeders en zusters wisten dat Thay ziek was en dat Thay naar het ziekenhuis zou gaan na het einde van de retraite.  Veertien augustus was er een speciale bijeenkomst van de Dharmaleraren, waarin ze ervan op de hoogte werden gesteld dat Thay maandag 17 augustus naar het ziekenhuis zou gaan en dat Thay niet naar Denver zou vliegen om de retraite te leiden. In die bijeenkomst verdeelden de Dharmaleraren de verantwoordelijkheden om de retraite in plaats van Thay te leiden. Iedereen stelde zich beschikbaar, zonder te wachten om daartoe uitgenodigd of gevraagd te worden. De retraite in Stonehill had ook bijna 1000 deelnemers. Behalve de monastieke Dharmaleraren, wist niemand dat Thay de retraite in YMCA, Estes
Park niet zou gaan bijwonen, inclusief de monniken en nonnen. Pas toen het bijna tijd was om op de bus te stappen om naar het vliegveld te gaan, wisten de broeders en zusters dat Thay niet met hen mee zou vliegen. Dit was de eerste keer dat zoiets gebeurde: Thay kon de retraite niet bijwonen en de sangha moest de retraite voor Thay leiden. Het organisatie team was zich ervan bewust dat de tijd naderde. Er was niet genoeg tijd om de retraite uit te stellen, want alles was al klaargemaakt, van onderdak, eten, registratie tot vliegtickets; sommigen waren al op weg naar de retraite per auto of bus vanaf andere staten.
Het was wel zeker dat veel gasten teleurgesteld of boos zouden zijn bij aankomst, als ze er achter kwamen dat Thay er niet zou zijn. Veel van hen hadden al jaren Thay's boeken gelezen en het was voor hen de eerste gelegenheid om Thay te ontmoeten en met Thay te oefenen. Er waren er die hun vrienden en familie hadden beloofd, dat ze na de retraite terug zouden komen om hen te vertellen over hun ervaring met Thay. Hoe groter de hoop was en hoe langer het wachten was geweest, hoe groter de teleurstelling en het verdriet zouden zijn. De monastieke broeders en zusters waren zich daar bewust van toen ze naar Denver vlogen, maar iedereen had genoeg moed om de verantwoordelijkheid te nemen: Dit was een gelegenheid om te bewijzen dat ze het vertrouwen van de Boeddha, de patriarchen en Thay waard waren. De gelegenheid was nu of nooit. Daarom was iedereen vastberaden en zette zijn schouders eronder om de retraite met hart en ziel te leiden. Zowel de energie als de broederschap en zusterschap waren nog nooit zo stevig en sterk geweest als tijdens deze dagen. Ondertussen begon de behandeling van Thay in het MGH, het grootste en bekendste ziekenhuis in het noordoosten van de Verenigde Staten. Thay werd opgenomen op 17 augustus en en 21 augustus 's morgens, schreef Thay een brief aan de bezoekers van de retraite In YMCA, Estes Park, Colorado. In het ziekenhuis werd Thay ervan op de hoogte gesteld, dat veel mensen, zowel leken
als kloosterlingen, huilden bij het luisteren naar Thay's brief die avond. Na het lezen van de brief, riepen de broeders en zusters de naam van de Bodhisattva Avalokiteshavara aan en daarna gaven ze een inleiding op de oefeningen van de gehele retraite. Na de inleiding, beoefende de hele gemeenschap Edele Stilte tot de volgende dag na de lunch. De beoefening van Edele Stilte heeft de retraite
ontzettend geholpen.  Veel mensen kregen de gelegenheid om hun teleurstelling en reacties – mentale formaties die opkwamen toen ze het nieuws hoorden dat Thay niet aanwezig was op de retraite- te herkennen en te omarmen. De loopmeditatie van de volgende ochtend, het stille ontbijt en het eerste Dharma onderricht hielpen veel retraitegangers om hun teleurstelling, bezorgdheid en andere negatieve mentale formaties, te omarmen en transformeren.

De brief is nog lang. Thay stuurt jullie later meer.......