De Aarde aanraken voor Kinderen

Ik raak de aarde aan en zie dat ik een kind van deze aarde ben

(Bel, kinderen raken de aarde aan)

De aarde is als mijn mama en mijn papa. Van de aarde krijg ik lekker eten zoals meel om brood te bakken, rijst, appels, wortels en zelfs chocolade uit cacaobonen. De aarde geeft ons de stof om onze kleren te maken, zoals katoen en schapenwol en geeft ons hout en stenen om ons huis mee te bouwen. De aarde zorgt zo geweldig goed voor me. Ik ben gelukkig om op deze aarde te leven.

Ik voel mijn lichaam op de aarde liggen. Ik voel mijn armen, mijn benen en mijn gezicht de aarde aanraken. Ik voel dat de aarde heel stevig is en mij draagt. Ik zie dat de aarde bedekt is met prachtige bloemen, planten en bomen die onze lucht fris en zuiver maken. Als ik inadem kan ik de frisse, koele lucht in mijn lichaam voelen. Ik voel me rustig en ontspannen. Ik voel me gelukkig en zelfverzekerd op deze aarde.

(Bel, opstaan)

Ik raak de aarde aan en voel me verbonden met papa en mama

(Bel, kinderen raken de aarde aan)

Ik ben het kind van papa en mama, zelfs als ik op dit moment misschien niet met ze alletwee samen leef. Ik zie mijn moeder en lach naar haar. Ik zie mijn papa en lach naar hem. Ik wil dat mijn papa en  mama gelukkig zijn. Ik wil dat ze veilig zijn en zich geen zorgen maken.

Soms zijn papa an mama boos op me en voel ik me gekwetst. Soms zijn papa en mama zo druk dat ze geen tijd voor me lijken te hebben en dat maakt me verdrietig. Maar soms hebben papa en mama wel veel tijd voor me en we spelen en lachen samen en hebben het heel fijn met elkaar. Papa en mama hebben mij zoveel geleerd, zoals lezen, zingen, rekenen of hoe je taart bakt. Ik ben ze heel dankbaar. Ik weet dat mijn papa en mama vroeger ook kinderen waren en dat ze zich soms ook gekwetst voelden of verdrietig waren, net zoals ik. Ik weet dat ze veel moeilijkheden in hun leven hebben gehad en daarom ben ik niet boos op ze.

Ik denk aan mijn papa en mama en voel hun liefde en steun en voel me gelukkig. Ik weet dat mijn papa en mama ook mijn blijheid en mijn lach nodig hebben om gelukkig te zijn.

(Bel, opstaan)

Ik raak de aarde aan en ben gelukkig met mezelf

(Bel, kinderen raken de aarde aan)

Ik ben een jong meisje of jongen die op deze aarde leeft. Soms voel ik me als een kleine kever of een spin die gelukkig door het gras kruipt. Soms voel ik me groot als een reusachtige, oude boom. Mijn takken reiken tot in de hemel en mijn wortels zitten zo diep onder de grond dat ze water uit ze water uit de diepte kunnen drinken.

Soms ben ik zo gelukkig als de zonneschijn en maak ik iedereen aan het lachen. Soms ben ik zo verdrietig en eenzaam als een grauwe, regenachtige dag en wil ik me alleen maar achter een boom verstoppen en huilen. Maar als ik huil zijn mijn tranen als een koude regen op een hete zomerdag en daarna voel ik me fris en nieuw.

Ik weet dat ik altijd bij de aarde terecht kan als ik bang, verdrietig of in de war ben, en de aarde is er altijd voor me. De rotsen en dieren, de planten en bloemen, de zon en de donkere hemel zijn er allemaal voor mij. Ik adem de koele, frisse lucht in. Ik adem al mijn angst, verdriet en boosheid uit. Ik ben blij met wie ik ben. Ik mag gelukkig en vrolijk zijn en ik mag ook boos of verdietig van mezelf zijn. Ik lach naar mezelf en zie dat ik een prachtige bloem ben die op aarde leeft. Ik ben een deel van deze aarde en de aarde is een deel van mij.

(Bel, opstaan)