Mindfulness
in de traditie van Thich Nhat Hanh

Delftenaar Hung op bezoek bij Thay in Vietnam

Delftenaar Hung op bezoek bij Thay in Vietnam

Delftenaar Hung Thanh Nguyen was in maart 2019 in Vietnam en bezocht daar Thich Nhat Hanh en zuster Chan Khong in de Tu Hieu tempel in Hué. Kort na zijn terugkeer in Nederland zocht ik hem op in de Blokhut van de Natuurtuin in Rijswijk, waar Hung (rechts op de foto op bezoek bij Thay) bijen houdt.

Bijenhoning als Dharmanectar

Het levensverhaal van Hung is bijzonder. Hij kwam in 1980 als bootvluchteling van Vietnam naar Nederland. Het bijzondere is dat Hung van huis uit rooms-katholiek was. Pas in Nederland kwam hij in aanraking met Thich Nhat Hanh en nadat hij boeken van hem gelezen had (in het Vietnamees) was hij zo onder indruk dat hij dacht: ‘deze man wil ik ontmoeten’. In september 1984 ging Hung dan ook naar Plum Village, dat toen nog vrij kort bestond (Plum Village werd in 1982 geopend). Hung vertelde dat hij toen in Upper Hamlet was en dat dit erg kleinschalig was. Hij maakte toen persoonlijk kennis met Thich Nhat Hanh en ook met zuster Chan Khong, die toen overigens nog geen zuster was. Zij was nog niet ingetreden en had nog prachtig lang haar. Hung herinnerde zich dat Thây en zuster Chan Khong beiden voor hun gasten kookten. Dat deden zij elke dag, behalve op woensdagen. Op die dagen werd er niet gegeten om de honger te kunnen voelen met mensen die niet te eten hebben. Hung had in die tijd veel persoonlijke gesprekken met Thây en hierdoor ontwikkelde Hung een grote mildheid die hij daarvoor niet had gekend. Hung vertelde mij dat Thây hem destijds ook een compleet manuscript in het Vietnamees gaf van ‘Mindfulness verses for daily living’ dat Hung vervolgens met tekeningen illustreerde.

Bootvluchteling

In Nederland leerde Hung zijn latere vrouw Nga kennen. Ook zij was als bootvluchteling naar Nederland gekomen en ook zij was van huis uit rooms-katholiek. Het is dus bijzonder dat zij beiden pas in Nederland kennis maakten met het Vietnamees boeddhisme. Iedere keer als Thây in Nederland kwam werden Hung en Nga door hem en zuster Chan Khong uitgenodigd. Samen met hun dochters hebben zij meegedaan aan twee retraites

in Papendal. Hung herinnerde zich dat Thây wel eens een lezing gaf in het toenmalige Congresgebouw in Den Haag en dat hij toen logeerde in Delft. Hung en Nga werden toen uitgenodigd om ‘s morgens met Thây en de Sangha te ontbijten. Ook waren er lang geleden retraites in de Theresiahoeve in het Brabantse Langenboom met Judith Bossert. Zuster Chan Khong schreef ook veel brieven naar Hung en hij liet mij deze zien. Hoewel ik de Vietnamese taal niet machtig ben zag ik in ieder geval dat de brieven in een keurig foutloos handschrift waren geschreven.

Ik ben een paar keer met Hung en Nga in het EIAB in Waldbröl geweest. De laatste keer was op 10 augustus 2014 tijdens een Dag van Aandacht. We hadden alle drie ‘s morgens geluisterd naar een lezing van Thich Nhat Hanhen verlieten na afloop de grote tent. Omdat hierna een loopmeditatie volgde, hadden wij ons looptempo al vertraagd. Wij werden toen rechts ingehaald door zuster Chan Khong die toen even naar links keek en Hung en Nga meteen herkende. We hebben toen uitgebreid met haar gesproken en na de loopmeditatie kwamen we haar nogmaals tegen. Zij stelde toen voor om Thich Nhat Hanh zelf ook even te ontmoeten en te spreken. Zij liep in een vlot tempo het hoofdgebouw in en wij volgden haar. Toen bleek dat Thây net via een trap op weg was naar zijn kamer om te rusten. Zij riep naar hem dat er wat oude vrienden waren die hem graag even wilden spreken, maar de monniken die hem begeleidden hielden dat af omdat hij te moe was. Dit kon ik me natuurlijk goed voorstellen: als je 87 jaar bent, een lezing hebt gegeven van twee uur en daarna nog een loopmeditatie hebt begeleid, dan zul je best moe zijn. Hoewel ik het aan één kant jammer vond dat ik mijn leraar nu net niet persoonlijk had kunnen spreken, heeft hij me toch op dat moment een les geleerd. Thây zegt altijd dat je eerst van jezelf moet houden en dat betekent dat als je zelf niet optimaal functioneert omdat je erg moe bent, je er ook niet optimaal voor een ander kunt zijn. Ik zal deze les nooit vergeten. Overigens vond zuster Chan Khong dat ze dit moest goedmaken en zij nam ons mee naar een ingelijste kalligrafie van Thây waarvan zij vervolgens de Engelse vertaling voor ons zong. Wij kregen dus met z’n drieën een privé-concert van zuster Chan Khong! Even later gaf zij aan Hung ook nog een exemplaar van haar biografie die toen net in het Vietnamees was uitgekomen.

Terug in Vietnam

Op 28 oktober 2018 keerde Thây terug naar de tempel in Vietnam waar hij op 16-jarige leeftijd tot monnik werd gewijd, de Tu Hieu Tempel in Hue. Hier bezocht Hung hem en zuster Chan Khong in maart 2019. Hij vertelde me dat het hem meteen opviel dat Thây erg helder was, hoewel hij door zijn verlamming niet kon praten. Zijn begeleiders vertelden dat het duidelijk was dat hij Hung herkende. Hung mocht ook meelopen met een loopmeditatie. Het trof hem dat Thây daarbij in het voorbijgaan het graf van een van de vorige patriarchen liefdevol aanraakte.

Hoewel zuster Chan Khong als vervanger van Thây nu vele reizen maakt, was zij ten tijde van het bezoek ook aanwezig. Zij vertelde Hung dat Thây nu feitelijk aan het praktiseren is en Hung had zelf ook sterk de indruk dat Thây aan zijn laatste grote stilteretraite bezig was. Hij heeft alles al gezegd en geschreven. Hij verblijft in een kamer die zich niet in de hoofdtempel bevindt, maar in een van de verblijfsgebouwen op het tempelcomplex. Door naar zijn tempel terug te keren heeft Thây als het ware een boodschap aan het Vietnamese volk gegeven. De samenleving in Vietnam is verhard en er is een tekort aan ethiek. Wellicht heeft Thây’s terugkeer hierop een positief effect. Op de foto zie je Thây samen met zuster Chan Khong, een begeleider en (rechts) Hung. Thây ontmoette hier een jonge novice en was duidelijk zichtbaar blij. Hij hield de handen van de jongen vast.

Volwaardige imkerij

Hung was tevens in Vietnam in zijn hoedanigheid van imker. Zijn bijenhoning verkoopt hij als ‘dharmanectar’ en de opbrengst daarvan wordt gebruikt voor liefdadigheidsprojecten in Vietnam. Ook geeft hij in Vietnam cursussen over het houden van bijen, onder meer aan de bergbewoners bij een koffieplantage. Hij streeft ernaar om in Pleiku in Centraal-Vietnam een volwaardige imkerij op te richten met twee doelen: een behoorlijke honingproductie om de huidige jongerenopvang te helpen financieren, en om een praktijkplek voor lokale boeren te organiseren. Wie meer wil weten over dit werk van Hung kan mailen naar: .

Als je zelf niet optimaal functioneert omdat je erg moe bent, dan kun je er ook niet optimaal voor een ander zijn. Ik zal deze les nooit vergeten.

Wim Erdle
Uit:  De Klankschaal, magazine van St. Leven in Aandacht, zomereditie 2019

Lees meer artikelen in onze onlineversie van de Klankschaal, zomereditie 2019

Logo Leven in Aandacht

Nieuwsbrief Aanmelding

Copyright © 2018 Leven in Aandacht. Alle rechten voorbehouden