Mindfulness in de traditie van Thich Nhat Hanh

Blog - Zomerretraite: Happiness is now or never

Blog - Zomerretraite: Happiness is now or never

Met een big smile reed ik huiswaarts na de zomerretraite op de Maanhoeve. Fikse buien vergezelden mij en mijn auto 'Duck' tijdens de terugreis waardoor ik volop met dweilen en doekjes in de weer moest om het binnenstromende regenwater op te vangen. Het maakte me allemaal niks uit want ik voelde me zo gelukkig, volledig zen en vol liefde.. 

Vive la liberté

Pas een week voor de zomerretraite gaf ik me op bij de Maanhoeve, ervanuit gaand dat er wel genoeg plek zou zijn, maar nee. Ik kwam totaal onverwachts op een wachtlijst te staan. Tjonge, wat baalde ik dat ik me niet eerder had opgegeven. Ik houd er nu eenmaal van om dingen op ’t laatste moment te beslissen, om op die manier een zo leeg mogelijke agenda te hebben. Vive la liberté is dan ook één van mijn levensmotto’s. Gelukkig bleek dat alle wachtlijsters uiteindelijk toch van harte welkom waren, hoera!

Vreugdevolle dharmatalk door EIAB Sister Annabel

De van oorsprong Engelse zuster Annabel uit het EIAB gaf een heel mooie dharmatalk over het thema Cultivating Joy & Happiness. Ze vertelde dat je geen slachtoffer hoeft te zijn van je eigen percepties. Toen zij meer dan 30 jaar geleden in Plum Village kwam, at men daar niet biologisch. Daar moest absoluut en wel direct verandering in komen, vond Annabel! Thay gaf vervolgens aan dat verandering niet zo snel kon gaan. Ze bereikten consensus en Annabel kreeg een klein stukje land zodat ze een begin kon maken. Annabel hield op haar beurt niet vast aan haar idee dat men direct moest overschakelen op biologische landbouw. Happiness is now or never, zei Annabel ook. Niet pas als je kiespijn over is, of als je eindelijk die baan hebt waar je over droomt, of als je dat ene verre land hebt bezocht, of als je de ware hebt gevonden, of als de zon schijnt. Nee. Happiness is gewoon hartstikke nu!

There’s a jewel in every sharing

Joy & Happiness heb ik zeker ervaren tijdens het dharmadelen. Het heeft me echt geraakt en daar ben ik ontzettend blij mee. Want op de één of andere manier had ik tot dan toe nog niet echt ervaren en gevoeld hoe mooi het kan zijn. There’s a jewel in every sharing, had iemand me wel eens verteld. Ja, ja, dacht ik toen, dat zal wel. Mijn ervaring tot dan toe was dat ik het vooral veel gezever vond, ik zat nog vol met vervelende (voor)oordelen. Ik zat wel in een kring, luisterde naar de anderen, maar ik was er vaak niet helemaal bij. Vaak was het alsof er een sarcastisch stemmetje was dat commentaar moest leveren. Heel vervelend en vermoeiend vond ik dat. Mede daardoor nam ik het woord eigenlijk nooit tijdens het dharmadelen. Pas bij de Wake Up zomerretraite voelde ik hoe mooi het eigenlijk is. Wat was ik daar blij mee! Dat kwam vooral omdat de begeleider de eerste keer bij het dharmadelen heel duidelijk uitlegde wat het beoefenen van deep listening en loving speech betekende. De manier waarop ze het uitlegde en de sfeer in de groep zorgden ervoor dat ik er kon zijn. Echt zijn. Zitten, luisteren zonder oordelen en gewoon aanwezig zijn. ZO FIJN!

Ook was ik heel blij dat ze taking space had uitgelegd, iets wat ik best heel eng vind. Alle aandacht op jou gericht… eng! En dan je hart laten spreken? Hoe dan? Doordat de begeleider er aandacht aan schonk, werd het minder groot. Niet dat het daarna piece of cake was, maar het zorgde er wel voor dat ik het in ieder geval twee keer heb aangedurfd! Dat we iedere keer begonnen en eindigden met zingen vond ik ook erg fijn want dat schept gelijk een heel prettige sfeer en het zorgt voor verbinding.

Van verstand naar gevoel

Het is niet zo dat het verstandelijk weten van dingen automatisch leidt tot (meer) voelen. Kennis naar je hart brengen zodat het een innerlijke waarheid wordt, zoals Wim in zijn farmatalk [Wims eigen woord voor zijn lezingen op de Maanhoeve, een combinatie van ‘dharmatalk’ en ‘farm’ – red.] zei, is niet zo makkelijk. Althans niet voor mij, ik ben vrij rationeel en mag graag alles analyseren…. Toch wil ik heel graag leren meer te voelen, minder te denken en in mijn hoofd te zitten, gewoon meer zijn ervaren. Tijdens deze retraite heb ik absoluut meer gevoeld en stappen voorwaarts gemaakt op dat gebied. Daar ben ik iedereen – mijn dharmafamilie, alle andere Wake Uppers en Ida en Wim – ontzettend dankbaar voor! Hoe kom je van je verstand naar je gevoel? Voor mij is het antwoord op dit moment absoluut het bezoeken van retraites, sangha’s en samen mindfulness beleven.

Zoveel mooie momenten

Veel happiness was er tijdens het dansen in de zendo. Wow wat was dat fantastisch! Heerlijk om de muziek binnen te laten komen en dansen maar. Het was super om dat met elkaar te delen. Iedereen te zien genieten. Yeah!! Het schapenhoeden vond ik ook prachtig. Samen over de Drentse hei scharrelen met al die schapen. En natuurlijk het kampvuur, samen eten in stilte, samen mediteren, kamperen, zingen met een medebezoeker van de retraite in mijn auto ‘Duckje’, de overheerlijke toetjes van Ida, de sterren, de ontspanningsoefeningen, noem maar op! Er was zoveel moois tijdens de retraite waar ik met enorm veel plezier op terugkijk.

Marieke D.,oktober 2016
Overgenomen van website Wake Up NL