'Gewone' gesprekken
Nee, ik wou er een ding uithalen dat me op viel, ’s nachts nog, terwijl ik het gebeuren nog eens dunnetjes herbeleefde. Het wonderlijke gevoel van connectie; gewoon tijdens gesprekken. Nou ja, ‘gewoon’; ik kan het net zo goed ‘magisch’ noemen. Me het gevoel herinnerend, tripte ik zo’n beetje op de ervaring.
Ook wel zo dat ik er enthousiast en heel wakker van werd; “en dan nu dus even “Adem in, adem uit” doen, dacht ik op een gegeven moment - anders komt er van slapen niets meer.
Ik vond het heel bijzonder. Ik denk dat het ook komt omdat je met ruim 100 mensen bijeen bent, en in saamhorigheid dezelfde dingen viert. De meeting nodigde uit om open te staan voor elkaar en om elkaar te vertrouwen. En dat gebeurde dan ook.
Geïnteresseerde aandacht
In een wetenschappelijke context heb ik me ooit bezig gehouden met non-verbale communicatie. Dingen die je met een ander deelt, voorbij woorden. In een communicatiemodus waarmee je ook dieren zou kunnen bereiken. Maar dit ging verder.
Omdat ik het ook in gesprekken over energie had, beschrijf ik het maar in die termen. Als het zichtbaar was, zou je de energie in allerlei felle kleuren tussen mij en mijn gesprekspartner rond kunnen zien wervelen op zo’n moment. Met geïnteresseerde aandacht voor elkaar, open luisterend naar wat de ander te vertellen had.
Misschien is dit wel het sangha-gevoel. In kleinere kring beleef ik die bijzondere momenten van verbinding ook wel eens. Maar dit keer leek het even massale proporties aan te nemen. Bedankt iedereen, voor de retraitedag! Ik vond het heel bijzonder.